تبليغاتX
afagh

afagh

شعر

 

پر از سرباز است این درخت .

[] [] []

با دو خشاب اضافی بر بند حمایل

با پوتین های سیاه

لباسم

همرنگ درخت

کلاه بر سر

              بی شاخه و برگ

تفنگ بر پشت .

[] [] []

هفت قدم و چهار قنداق

از این سنگ تا درخت .

[] [] []

این درخت پر از سرباز است 

ایستاده

خبردار

بی پوتین

بی تفنگ .

 [] [] [] []

 [] [] [] []

جایی برایم نیست روی تن درخت

هر چه می زنم

سرنیزه ام در سنگ فرو نمی رود .

 

+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم دی 1387ساعت 20:19  توسط رامین حاجی کریمیان  | 

 

شیمیایی تر از پدرم

مغناطیسی تر از برادرم که آهنربا به تنش می چسبد

هر روز مثل خان کلاشینکف دور خودم پیچ می خورم و

به پلاک زنجیر شده به گردنم نگاه می کنم

به جعبه های مهمات که مثل تابوت افتاده اند

و شب

می ترسم

به آسمان نگاه کنم و

موشک ها

دوباره جای ستاره ها را گرفته باشند .

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم تیر 1387ساعت 22:21  توسط رامین حاجی کریمیان  | 

 

در رفتم از پست نگهبانی پادگان

قهقهه کنان پا توی شهر گذاشتم

به احترامت : به قشنگترین دختران

            ادای احترام نظامی کردم

کنار مزون عروس خبردار ایستادم و خیره بر سپیدی قامتت

                                         سرود ملی سر دادم .

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هفتم اسفند 1386ساعت 23:42  توسط رامین حاجی کریمیان  | 

 

از دانشگاه که بر می گردی

کنار سی و سه پل بایست

دست بکش توی زاینده رود 

                     و برای سیاست خارجه و برای دیپلماسی دعا کن

به سپیدی پادگان تبریز قسم

برایت هزار ترانه ی ترکی از حفظ می کنم .

 

+ نوشته شده در  جمعه چهاردهم دی 1386ساعت 3:41  توسط رامین حاجی کریمیان  |