شعر
پر از سرباز است این درخت .
[] [] []
با دو خشاب اضافی بر بند حمایل
با پوتین های سیاه
لباسم
همرنگ درخت
کلاه بر سر
بی شاخه و برگ
تفنگ بر پشت .
[] [] []
هفت قدم و چهار قنداق
از این سنگ تا درخت .
[] [] []
این درخت پر از سرباز است
ایستاده
خبردار
بی پوتین
بی تفنگ .
[] [] [] []
[] [] [] []
جایی برایم نیست روی تن درخت
هر چه می زنم
سرنیزه ام در سنگ فرو نمی رود .
شیمیایی تر از پدرم
مغناطیسی تر از برادرم که آهنربا به تنش می چسبد
هر روز مثل خان کلاشینکف دور خودم پیچ می خورم و
به پلاک زنجیر شده به گردنم نگاه می کنم
به جعبه های مهمات که مثل تابوت افتاده اند
و شب
می ترسم
به آسمان نگاه کنم و
موشک ها
دوباره جای ستاره ها را گرفته باشند .
در رفتم از پست نگهبانی پادگان
قهقهه کنان پا توی شهر گذاشتم
به احترامت : به قشنگترین دختران
ادای احترام نظامی کردم
کنار مزون عروس خبردار ایستادم و خیره بر سپیدی قامتت
سرود ملی سر دادم .
از دانشگاه که بر می گردی
کنار سی و سه پل بایست
دست بکش توی زاینده رود
و برای سیاست خارجه و برای دیپلماسی دعا کن
به سپیدی پادگان تبریز قسم
برایت هزار ترانه ی ترکی از حفظ می کنم .
