شعر
در كوچه و خيابان
دروغ حكم نراند
تلويزيون روشن كني
دروغ نقش بازي نكند
كتاب باز كني
كلمه يا سطري
به دروغ گم نشده باشد
پدر از سر كار بيايد
بوسه از لبان مادر
به دروغ
از يادش نرود
آنوقت مي شود گفت
خوشبختي .
تمام زندان های دنیا را هم بگردی
زندانی به این بزرگی نیست
که هم خودت
هم پدرت
هم مادرت
هم خواهر و برادرت
تمام همسایه هات
هم شهری هات
و هموطنانت
در آن باشند .
سد شد
و درخت هاي پانصد ساله را نديد
چطور زجه زدند
وقتي صمغشان را كشيدند
سد شد
ميان تمام شاهراه ها
پل هاي هزار ساله
مي خواست بگويد :
عشاير كوچ نكنيد
سد شد
.
.
من نتوانستم سد شوم
اعتراض هايم حباب ها شدند
روي آب آمدند
تر كيدند .
۸۶/۲/۱۰
